bazılarının daha eşit, bazılarının daha özel olduğu bir dünyada yaşadığını her an karşısına çıkaran bir düzende herkesin (u)mutlu olmasını beklemek... rüyadan uyanınca umudun bittiğini de öğreten bir düzende nefes aldırmak, insana.

sabah uyandığında mutlu olan kaç tane insan var hayatımızda? gerçekleriyle mutlu olan? gazeteyi eline aldığında gününün hala güzel geçiceğini düşünmeye devam eden kaç kişi? yolda biryerlere yetişmeye çalışırken insanların yüzlerindeki mutsuzluğu görüp ,onların yüzüne gülmeye devam eden kim var? yağmur yağdığında sokakta yaşayan insanları görüp evlerinin konforunda akşamın tadını çıkarmaya devam eden kaç kişi? köşe başında dilendirilen küçük çocuğu gördüğünde vicdanın yerini arayıp da bulamayan kaç kişi? bencilliğinin derinliklerinde boğulup gidenlere rastlayanımız kim? dünyanın hâlâ iyi bir yer olduğunu düşünenimiz var mı?

kimilerinin küstüğü, kimilerinin hayrete düştüğü, kimilerinin farkında olmadığı, kimilerinin ise bu diğerlerini göremeyecek kadar ayrı yerlerde olduğu bir dünya...

İYİ SEYİRLER...